تحلیل عملکرد فضایی مراکز آموزش عالی در توسعه پایدار فرهنگ شهری کلان شهر تهران

نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه پیام نور

2 دانشیار دانشگاه تهران

3 دانشجوی جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری دانشگاه پیام نور

چکیده

مراکز آموزش عالی کلان‌شهر تهران به‌عنوان بخشی از فضاهای پررونق شهری، به‌دلیل داشتن پتانسیل‌ها  و ظرفیت‌های بالقوه فرهنگی، از جمله مستعدترین فضاهای فرهنگی این شهر در توسعه پایدار فرهنگ شهری به شمار می‌روند. بنابراین شناخت ابعاد و ماهیت مراکز آموزش عالی در این کلان‌شهر، اهمیت بسیاری دارد. هدف این پژوهش شناسایی وتحلیل فضایی عملکرد مراکز آموزش عالی در ارتقای فرهنگ شهرنشینی در کلان‌شهر تهران است که بیانگـر رابطـه‌ی مراکز آموزش عالی و فرهنـگ شهرنشینی در کلان‌شهرها است. روش تحقیق این پژوهش از نوع توصیفی - تحلیلی  و مبتنی بر دو روش مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی است. برای بررسی موردی، مناطق 3 و 19 شهر تهران انتخاب شده و از طریق توزیع پرسش‌نامه، شناخت ویژگی‌ها و آزمون فرضیات بررسی شدند. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که رابطه‌ی معنی‌داری میان این دو وجود دارد؛ به این شکل که مراکز آموزش عالی کلان‌شهر تهران در توسعه‌ پایدار فرهنگ  شهری تأثیرگذار بوده‌اند، اما این رابطه در منطقه‌ 3 قوی‌تر از منطقه‌ی 19 بوده است.  

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Higher Education Centers Performance Space to Examine Cultural Sustainable Development of urban in Tehran as Metropolitan

نویسندگان [English]

  • S.M Mousakazemi 1
  • M.T. Rahnamei 2
  • GH. Firoznia 1
  • M. Golpayegani 3
چکیده [English]

Higher education centers as a part of the active urban areas, including the potential cultural capacities, and presenting services in high levels of urban society are considered the best urban cultural spaces of sustainable development of urban culture, therefore understanding the dimensions and nature of higher education centers in the metropolisis very important. This study aimed to identify and analyze performance space higher education centers in promoting urban culture in the Tehran metropolitan represent the relationship between higher education centers and urbanization culture in the metropolitan. In this study, descriptive research and analytical method are based on two studies, library and athletic. Which two zone 3 and 19 of Tehran for the case study were selected and by distributing questionnaires to identify features and test assumptions were examined. The survey results show that there is a significant relationship between these two regions.to form the metropolis Tehran Higher education centers  in urban culture sustainable development have influenced Tehran.  But this relationship is stronger than region19is in district 3.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Urban Space
  • Urban Culture
  • Urban sustainability
  • Higher education
  • Metropolis

1-بیانجی، فرانکو. 1380. فرهنگ شهری. ترجمه­ سیدمحمود نجاتی حسینی، فصل­نامه مدیریت شهری، شماره  8، زمستان 1383، صفحات 56-61 .

2-تولایی، نوین. 1380. زمینه­گرایی در شهرسازی، نشریه­ هنرهای زیبا، شماره 10، صفحات 13- 19.

3-حبیبی، محسن. 1384. از شار تا شهر. تهران، انتشارات دانشگاه تهران.

4-رهنمایی، محمدتقی. 1383. توزیع بهینه دانشگاه­ها و مراکز علمی با نگاهی به جغرافیای فرهنگ در ایران. دفتر برنامه­ریزی و مطالعات فرهنگی، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری.

5-رهنمایی، محمدتقی و پروانه شاه­حسینی. 1383. فرایند برنامه­ریزی شهری در ایران. تهران، سمت.

6-ساوج، مایک و آلن وارد. 1380. جامعه­شناسی شهری. ترجمه­ی دکتر ابوالقاسم پوررضا، تهران، سمت.

7-شکویی، حسین. 1385. اندیشه­های نو در فلسفه­ی جغرافیا. جلد دوم، تهران، گیتاشناسی.

8-شکویی، حسین. 1385. دیدگاه­های نو در جغرافیای شهری. جلد اول، تهران، سمت.

9-علی بیگی، امیرحسین. 1385. توسعه­ی پایدار و آرمان آموزش عالی. کرمانشاه، دانشگاه رازی.

10-فلاح پسند، علی. 1387. اقتصاد فرهنگی و تجربه­های جهانی با نگاهی به چهره­ فرهنگی تهران، نشریه ایران­شهر، شماره 11و12، صفحات 8-16.

11-فنی، زهره. 1388. بررسی ابعادی از تحولات جغرافیای فرهنگی شهر (مطالعه موردی: مناطق 1 و 12 شهر تهران)، پژوهش­های جغرافیایی، شماره 68، تابستان 1388، صفحات 37-54.

12-قورچیان، نادرقلی. 1383. دانشگاه­ها به مثابه­ی الگوی توسعه پایدار. مجموعه مقالات آموزش عالی و توسعه­ی پایدار، مؤسسه پژوهش و برنامه­ریزی آموزش عالی، جلد دوم، تهران، صفحات62-69 .

13-لطیفی، غلامرضا. 1384. فرایند مدیریت شهری تهران پس از جنگ تحمیلی، اطلاعات سیاسی-اقتصادی، سال بیستم، شماره اول و دوم، مهر و آبان 1384، صفحات 146-155.

14-موسی کاظمی، سید مهدی. 1380. ارزیابی توسعه­ی پایدار در توسعه­ی شهری (پژوهش موردی قم)، رساله دکتری، دانشگاه تربیت مدرس.

15-موسی کاظمی، سیدمهدی. 1381. توسعه­ پایدار شهری، مفاهیم و دیدگاه­ها، فصل­نامه تحقیقات جغرافیایی، صفحات 94–113.

16-نقدی، اسداله. 1382. درآمدی بر جامعه­شناسی شهر، انسان و شهر، ترهان، فن­آوران.

17.Barnett, C. 2003. Culture and democracy: media. Space and Representation, Edinburgh University Prees

18.Haila, A. 2008. Global Universities and Urban Development the University of Helsinki as a Developer, Lincoln institute of land policy Cambridge, Massachusetts.

19.Harvey, D. 1996. Justice, Naturre & the geography of Difference, Blackwell

20.Momford, L. 1938. The culture of the city (harmonds worth: penguin)

21.Marcuse, P. and Cuz, P. 2005. The University as Urban Developer: Columbia University’s Heights, Lincoln institute of land policy Cambridge, Massachusetts

22.Olsen D.G. 1986. The city as work of art (London: Edward Arno)

23.Rapoport, A. 1977. Human Aspectsof Urban Form. Pergamon press

24.Strom, E. 2005 The University as Urban Developer:  The Political Strategies Behind University-Based Development, Lincoln institute of land policy Cambridge, Massachusetts

25.Sennett, R. 1970. The fall of poblicman (Cambridge university of Cambridge press)

26.Webber, H. 2005. The University as Urban Developer: The University of Chicago and Its Neighbors, Lincoln institute of land policy Cambridge, Massachusetts

27.Wiewel, W. and Perry, D.C. 2008. Global Universities and Urban Development: Lincoln institute of land policy Cambridge, Massachusetts

28.Wiewel, W. and Perry, D.C. 2008. Global Universities, The University, the City, and the State: Lincoln institute of land policy Cambridge, Massachusetts