دانشگاه گلستان مجله آمایش جغرافیایی فضا 2538-5739 16 2 2026 07 23 Modification of the Turc Model Coefficient for Estimating Reference Evapotranspiration in Windy Regions of Iran اصلاح ضریب مدل تورک در برآورد تبخیر- تعرق مرجع برای مناطق بادخیز ایران 61 79 250559 10.30488/gps.2026.542318.3859 FA عیسی ندیم میر گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران محمد مهدی چاری گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران. پرویز حقیقت جو گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران پریسا کهخامقدم گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران مهدی کیخا گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل، ایران Journal Article 2026 04 02 Combination-based equations such as the Penman-Monteith (PM) model provide robust estimates, they require extensive meteorological data, which are often unavailable. Simpler empirical models such as the Turc (T) model which relies primarily on radiation and temperature are widely adopted as practical alternatives. In addition to radiation and air temperature, wind speed plays a critical role, particularly in regions prone to high winds. This study investigates the impact of wind speed on the accuracy of the Turc method and to develop a modification coefficient for the mentioned model in seven windy regions of Iran, including Ardabil, Aligoodarz, Bijar, Torbat-e Jam, Rafsanjan, Zabol, and Manjil. The study utilized 25 years of daily meteorological observations. The original coefficients of the Turc model group were not suitable for the stations in Aligoodarz, Bijar, Torbat-e Jam, Rafsanjan, Zabol, and Manjil. The best corrective coefficients for the selected model at the Aligoodarz and Bijar stations, calculated using the sum of squared errors method, were 0.18 and 0.0169, respectively. For the stations in Torbat-e Jam, Rafsanjan, Zabol, and Manjil, a regression relationship was established between wind speed and the corrective coefficient of the selected model. The ET₀ values obtained through this approach exhibited excellent agreement with the standard Penman-Monteith (PM) method, as evidenced by NRMSE values of 0.04, 0.05, 0.07, and 0.06, respectively, and EF values exceeding 0.98 for all four stations. In contrast, for the Ardabil station, the original coefficients of the Turc model group yielded acceptable results, with an NRMSE below 0.21. <span dir="RTL" lang="AR-DZ">معادلات ترکیبی مانند مدل پنمن- مونتیث فائو (</span>PM<span dir="RTL" lang="AR-DZ">) به عوامل هواشناسی زیادی نیاز دارند که همیشه در دسترس نیستند. لذا مدل‌های تجربی ساده مانند مدل تورک (</span>T<span dir="RTL" lang="AR-DZ">) که مبتنی بر تابش و دما می‌باشد اغلب مورداستفاده قرار می‌گیرد. بااین‌وجود علاوه بر تابش و دمای هوا، سرعت باد به‌خصوص در مناطق بادخیز بسیار مهم است. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی تأثیر سرعت باد بر دقت روش تورک و همچنین توسعه ضریب مدل مذکور برای هفت منطقه بادخیز ایران شامل: اردبیل، الیگودرز، بیجار، تربت‌جام، رفسنجان، زابل و منجیل صورت پذیرفت. برای این منظور از اطلاعات هواشناسی روزانه 25 ساله استفاده گردید. نتایج حاکی از آن بود برای ایستگاه‌های الیگودرز، بیجار، تربت‌جام، رفسنجان، زابل و منجیل ضرایب اصلی مدل‌های گروه تورک مناسب نمی‌باشد. بهترین ضریب اصلاحی مدل منتخب برای ایستگاه‌های الیگودرز و بیجار با روش مجموع مجذور مربعات خطا به ترتیب 18/0 و 0169/0 محاسبه گردید. برای ایستگاه‌های تربت‌جام، رفسنجان، زابل و منجیل یک رابطه رگرسیونی بین سرعت باد و ضریب اصلاحی مدل منتخب ارائه شد و مقادیر </span>ET₀ <span dir="RTL" lang="AR-DZ">به‌دست‌آمده با این روش به ترتیب با مقادیر </span>NRMSE<span dir="RTL" lang="AR-DZ"> برابر 04/0، 05/0، 07/0 و 06/0 و همچنین مقادیر </span>EF<span dir="RTL"> <span lang="AR-DZ">بالاتر از 98/0 برای هر چهار ایستگاه مذکور، تطابق بسیار مناسبی در مقایسه با روش استاندارد </span></span>PM<span dir="RTL" lang="AR-DZ"> ارائه نمودند. این در حالی است که برای ایستگاه اردبیل ضرایب اصلی مدل‌های گروه تورک با </span>NRMSE<span dir="RTL" lang="AR-DZ"> کمتر از 21/0 نتایج قابل قبولی را ارائه کرد</span>. https://gps.gu.ac.ir/article_250559_91107c5cefec9afccd58b66017ca9036.pdf