آنامرادنژاد، رحیم بردی و محمدی کاظمآبادی، لیلا. (۱۴۰۲). بررسی چالشهای توسعه شهری با تأکید بر شاخصهای کالبدی (مطالعه موردی: شهر اراک). پژوهشهای جغرافیای انسانی، 55 (2)، 118-99.
https://doi.org/10.22059/jhgr.2022.323805.1008300
دانهکار، افشین و سبحانی، پروانه. (1403). ارزیابی توان اکولوژیک و تعادل سنجی توسعه کلان کاربریها در مجموعه شهری تهران-البرز. مجله آمایش جغرافیایی فضا، 14(4)، 37-57. doi: 10.30488/gps.2024.466071.3759
دستآهنین، باقر؛ فرامرزیاصلی، مهسا؛ موسوی، میرسعید. (۱۴۰۳). تحلیل تغییرات کالبدی شهر تبریز با تأکید بر توسعه پایدار طی سالهای 2000–2020. اقتصاد و برنامهریزی شهری، 5 (4)، 185-172. https://doi.org/10.22034/uep.2025.495467.1573
زاهدیکلاکی، ابراهیم؛ متولی، صدرالدین؛ محمودزاده، حسن و جانباز قبادی، غلامرضا. (۱۴۰۰). تبیین ساختار اکولوژی شهری در راستای ارتقای ضریب تابآوری زیستمحیطی با استفاده از تحلیل متریکهای سیمای سرزمین (مطالعه موردی شهر بهشهر). جغرافیا و برنامهریزی، 25 (78)، 218-197. https://doi.org/10.22034/gp.2021.42841.2741
زاهدیکلاکی، ابراهیم؛ متولی، صدرالدین؛ محمودزاده، حسن و جانباز قبادی، غلامرضا. (۱۴۰۲). ارزیابی تغییرات ساختار اکولوژیک شهر بهشهر بهمنظور ارائه راهکارهایی جهت بهبود پیوستگی منظر و ارتقای تابآوری زیستمحیطی. مطالعات برنامهریزی سکونتگاههای انسانی، 18 (1)، 256-239.
زیاری، کرامتالله. (1397). برنامهریزی شهری: کاربری اراضی شهری. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
سالنامه آماری استان مازندران. (۱۴۰۰). سازمان مدیریت و برنامهریزی استان مازندران.
سرشماری نفوس و مسکن. (۱۳۳۵-۱۳۹۵). مرکز آمار ایران.
شماعی، علی و نظرپور دزکی، امین. (۱۴۰۱). تحلیل و ارزیابی نقش شاخصهای محیطزیست در توسعه پایدار کالبدی شهر (مطالعه موردی: شهر اهواز). مطالعات پایداری و توسعه سکونتگاههای همساز با اقلیم، 1(1)، 19-1. https://doi.org/10.22034/mpsh.2022.365446.1026
کاظمنژاد، علی؛ تاجبخش، امیرحسین؛ مرادی سنگاچینی، امیرارسلان؛ صارمی، حمیدرضا؛ مغانی رحیمی، خاطره. (۱۴۰۴). شناسایی پیشرانهای کلیدی آینده توسعه شهری (نمونه مورد مطالعه: منطقه ۵ شهرداری تهران). اندیشه راهبردی شهرسازی، 3 (2)، 22-1. https://doi.org/10.30479/ust.2025.22640.1216
مهیمی، امیرمهیم؛ فدایی قطبی، مریم؛ اسماعیلی، علی و غضنفرپور، حسین. (1399). ارزیابی شاخصهای فضایی-کالبدی در تبیین الگوی پراکندهرویی شهری با استفاده از دادههای سنجشازدور. نمونه موردی: شهر کرمان. آمایش جغرافیایی فضا، 10(38)، 107-126. doi: 10.30488/gps.2021.164892.2974
References
Anāmarādnejād, R. B., & Mohammadi Kazemabadi, L. (2023). Investigating the challenges of urban development with emphasis on physical indicators (Case study: Arak City). Human Geography Research, 55(2), 99–118. https://doi.org/10.22059/jhgr.2022.323805.1008300 [In Persian]
Beatley, T. (2012). Green urbanism: Learning from European cities. Washington, DC: Island Press.
Benedict, M. A., & McMahon, E. T. (2012). Green infrastructure: Linking landscapes and communities. Island Press.
Calthorpe, P. (2011). Urbanism in the age of climate change. Island Press.
Carmona, M. (2010). Public places, urban spaces: The dimensions of urban design. Routledge.
Chen, L., Liu, X., Sun, T., Ma, N., & Zhang, T. (2025). Compact urban morphology and the 15 minute city: Evidence from China. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 196, 104482. https://doi.org/10.1016/j.tra.2025.104482
Danehkar, A., & Sobhani, P. (2024). Ecological potential evaluation and balance measurement of macro-land use in the urban set of Tehran-Alborz. Geographical planning of space quarterly journal, 14(4), 37-57. doi: 10.30488/gps.2024.466071.3759. [In Persian]
Dastāhanin, B., Faramarzi-Asli, M., & Mousavi, M. S. (2025). Analysis of physical changes in Tabriz with emphasis on sustainable development during 2000–2020. Urban Economy and Planning, 5(4), 172–185. https://doi.org/10.22034/uep.2025.495467.1573 [In Persian]
Duany, A. (2000). The smart growth manual. McGraw-Hill.
Duany, A., Plater-Zyberk, E., & Speck, J. (2000). Suburban nation: The rise of sprawl and the decline of the American dream. North Point Press.
Eshraghi, P., Talami, R., Nikkhah Dehnavi, A., Mirdamadi, M., & Zomorodian, Z.-S. (2024). Adopting Explainable AI to investigate the impact of urban morphology design on energy and environmental performance in dry arid climates. arXiv. https://arxiv.org/abs/2412.12183
Fainstein, S. S. (2022). The just city. Cornell University Press.
Faludi, A. (2000). The performance of spatial planning. Springer.
Forman, R. T. T. (2014). Urban ecology: Science of cities. Cambridge University Press.
Gehl, J. (2011). Life between buildings: Using public space. Island Press.
Gómez-Baggethun, E., Barton, D. N., Martín-López, B., Braat, L., & Sitas, N. (2023). Urban green infrastructure and ecosystem services: Concepts and evidence. Ecological Economics, 208, 107834. https://doi.org/10.1016/j.ecolecon.2023.107834
Hall, P. (2014). Cities of tomorrow: An intellectual history of urban planning and design in the twentieth century. Wiley-Blackwell.
Healey, P. (2000). Institutional planning: A framework for evaluation. Routledge.
Huang, Y., Li, J., & Chen, X. (2024). Effects of land use changes on environmental sustainability in coastal China. Journal of Environmental Management, 333, 117187. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2024.117187
Jabareen, Y. R. (2013). Planning the resilient city: Concepts and strategies. Cities, 35, 89–99. https://doi.org/10.1016/j.cities.2013.05.008
Jenks, M. (2000). Compact cities: Sustainable urban forms for developing countries. E & FN Spon.
Kazemnejad, A., Tajbakhsh, A. H., Moradi Sangachini, A. A., Saremi, H. R., & Maghani Rahimi, K. (2025). Identifying the key drivers of the future of urban development (Case study: District 5 of Tehran Municipality). Strategic Thinking in Urbanism, 3(2), 1–22. https://doi.org/10.30479/ust.2025.22640.1216 [In Persian]
Litman, T. (2020). Transportation and environmental planning. Victoria Transport Policy Institute.
Liu, H., Li, X., & Wang, Y. (2021). Urban expansion and environmental impacts in eastern China: Linking built-up area growth with carbon emissions and energy efficiency. Sustainable Cities and Society, 69, 102853. https://doi.org/10.1016/j.scs.2021.102853
Meerow, S., Newell, J. P., & Stults, M. (2016). Defining urban resilience: A review. Landscape and Urban Planning, 147, 38–49. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2015.11.011
Mohimi, A., Fadaei Qotbi, M., Esmaeily, A., Ghazanfarpour, H. (2021). Evaluating the Physical-Spatial Indices in Determination of Urban Sprawl Patterns Using Remote Sensing (Case Study: City of Kerman). Geographical planning of space quarterly journal, 10(38), 107-126. doi: 10.30488/gps.2021.164892.2974. [In Persian]
Monkkonen, P., Guerra, E., Montejano Escamilla, J., Caudillo Cos, C., & Tapia-McClung, R. (2024). A global analysis of land use regulation, urban form, and greenhouse gas emissions. Cities, 147, 104801. https://doi.org/10.1016/j.cities.2024.104801
Montgomery, J. (2008). Making a city: Urbanity, vitality and urban design. Routledge.
Newman, P. (2006). Sustainable urban form: Urban design and planning for sustainability. Earthscan.
OECD. (2023). The territorial impact of urban policies. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264525325-en
Pacione, M. (2009). Urban geography: A global perspective. Routledge.
Pereira, P., Inácio, M., Pinto, L., Kalinauskas, M., Bogdzevic, K., & Zhao, W. (2024). Mapping ecosystem services in urban and peri-urban areas: A systematic review. Geography and Sustainability, 5(3), 491–509. https://doi.org/10.1016/j.geosus.2024.06.002
Population and Housing Census. (1956–2016). Statistical Center of Iran. [In Persian]
Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon & Schuster.
Rodrigue, J.-P. (2020). The geography of transport systems (5th ed.). Routledge.
Shamayee, A., & Nazarpour Dezaki, A. (2022). Analysis and evaluation of the role of environmental indicators in sustainable physical urban development (Case study: Ahvaz City). Studies of Sustainability and Development of Climate-Compatible Settlements, 1(1), 1–19. https://doi.org/10.22034/mpsh.2022.365446.1026 [In Persian]
Statistical Yearbook of Mazandaran Province. (2021). Mazandaran Province Management and Planning Organization. [In Persian]
Tavares, P. A., Beltrão, N., Guimarães, U. S., Teodoro, A., & Gonçalves, P. (2019). Urban ecosystem services quantification through remote sensing approach: A systematic review. Environments, 6(5), 51. https://doi.org/10.3390/environments6050051
UN-Habitat. (2020). World cities report 2020: The value of sustainable urbanization. United Nations Human Settlements Programme. https://unhabitat.org/world-cities-report-2020
Warfield, J. N. (1974). Structuring complex systems. New York: Wiley.
Zahedi-Kalaki, E., Motavalli, S., Mahmoudzadeh, H., & Janbaz Qobadi, G. R. (2021). Explaining urban ecology structure toward improving environmental resilience using landscape metrics analysis (Case study: Behshahr City). Geography and Planning, 25(78), 197–218. https://doi.org/10.22034/gp.2021.42841.2741 [In Persian]
Zahedi-Kalaki, E., Motavalli, S., Mahmoudzadeh, H., & Janbaz Qobadi, G. R. (2023). Evaluating changes in the ecological structure of Behshahr City in order to propose strategies for improving landscape connectivity and enhancing environmental resilience. Human Settlements Planning Studies, 18(1), 239–256. [In Persian]
Ziari, K. (2018). Urban planning: Urban land use. Tehran: University of Tehran Press. [In Persian]
