ارزیابی عملکرد مدیریت شهری با تأکید بر شاخص‌های حکمروایی خوب مطالعه موردی: شهر اهواز

نوع مقاله : مقاله مستخرج از رساله دکتری

نویسندگان

1 گروه جغرافیا، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران

2 گروه جغرافیا ، ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

3 گروه جغرافیا ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

10.30488/gps.2022.342406.3543

چکیده

عملکرد مدیریتی به‌عنوان تنظیم‌کننده روابط میان همه ارکان سازمان و شهروندان همواره از اهمیت بسیاری برخوردار بوده است که در حوزه مدیریتی این سازوکار درونی، بدون آن‌که نیاز به اهرم‌های بیرونی داشته باشد قادر است رضایتمندی شهروندان را به وجود آورد. پژوهش حاضر باهدف تحلیل عملکرد مدیریت شهر (شهرداری اهواز) با تأکید بر شاخص‌های حکمروایی خوب از منظر شهروندان به این مهم پرداخته است. روش پژوهش ازنظر هدف کاربردی و متدولوژی پژوهش توصیفی – تحلیلی است. جامعه آماری شامل شهروندان شهر اهواز می‌باشند که بر اساس فرمول کوکران و با استفاده از روش تصادفی ساده 384 نفر از آن‌ها به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار spss و pls استفاده شد. نتایج نشان داد که در میان ضرایب به‌دست‌آمده تأثیر کارایی و اثربخش بر حکمروایی با کسب ضریب 839/0 بیشترین امتیاز را کسب نموده و نشانگر این است که بالاترین میزان تأثیرگذاری بر شکل‌گیری حکمروایی را دارد. شاخص قانون مداری با ضریب 791/0 در رتبه دوم، مشارکت با ضریب 770/0 درجه سوم میزان اثرگذاری بر شکل‌گیری حکمروایی را به خود اختصاص داده است و شاخص اجماع گرایی با 728/0، شاخص پاسخگویی با 696/0، شاخص مسئولیت‌پذیری با 678/0، شاخص شفافیت با 637/0 و شاخص عدالت و برابری با 604/0 به ترتیب بر شکل‌گیری حکمروایی تأثیرگذاری دارند. درنهایت حکمروایی خوب با ضریب 745/0 بر عملکرد مدیران شهری تأثیر خواهد داشت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluating the Performance of Urban Management With Emphasis on Indicators of Good Governance Case Study: Ahvaz city

نویسندگان [English]

  • Yasin Kavehpour 1
  • Nasser Eghbali 2
  • Farhad Hamzeh 3
1 Department of Geography Islamic Azad University, Central Tehran Branch, Tehran, Iran
2 Department of Geography, Islamic Azad University, Central Tehran Branch, Tehran, Iran
3 Department of Geography, , Islamic Azad University, Central Tehran Branch, Tehran, Iran
چکیده [English]

Extended Abstract
Introduction
The growing trend of population and urbanization and the emergence of numerous economic, social and environmental problems on the one hand and inefficient methods of management and control of urban development, to solve these problems and bottlenecks on the other hand, has created unhealthy cities. Undoubtedly, one of the main causes of such disorders and instabilities is managerial challenges.
In Iran, urban management has been influenced by the government for reasons such as centralism, exogenousness of urban programs and plans, rent economy and oil-based, and has constantly moved away from systematic and integrated management and turned to sectoral management, as well as the urbanization process. And the issues that arise from it are backward and trapped in top-down views and attitudes. This procedure exists in all organizations and urban management departments of the country's cities, and Ahvaz Municipality is no exception to this rule. This study aims to comprehensively review the background and views of researchers who have worked in this field, to assess the level of satisfaction of Ahvaz citizens with the performance of urban management in Ahvaz municipality based on indicators of good urban governance to determine the role Recognize the performance of city managers in a scientific way on citizen satisfaction. Therefore, the research question is: What are the most important governance indicators affecting the performance of urban management in Ahvaz? What is the role of governance indicators on managers' performance satisfaction?
 
Methodology
This research is applied in terms of purpose and in terms of method is in the category of descriptive-analytical research. Data collection in this study is documentary and field studies and the data collection tool is a questionnaire. Research indicators are counted from theoretical foundations and studies. The statistical population included the citizens of Ahvaz. According to the latest census, the statistical population is 1184788 people, which is considered as a sample size using the Cochran's formula and a simple random method of 384 people. To assess the validity of the extracted indicators, face validity was used. For this purpose, a questionnaire in which the research indicators were designed was provided to 30 participants. For reliability of the questionnaire, Cronbach's alpha test was used. The test results obtained with a coefficient of 0.763 indicate the reliability and reliability of the questionnaire. In order to analyze the data and answer the research question, SPSS software and structural equation method and pls model were used.
 
Results and discussion
The reliability of the indicators, convergent validity and divergent validity were used to measure the fit of the measurement model. Cronbach's alpha values ​​for all indices are greater than 0.7 and indicate acceptable reliability. Combined reliability criterion is another evaluation criterion for determining the reliability of structures in the partial least squares method. Given that a value above 0.7 is acceptable for this criterion, it can be concluded that the value of all indicators is acceptable and the proper fit of the measurement models is confirmed. Regarding the indicators of the present study, the values ​​of divergent validity criteria in the first row of the column of each index are higher than other values ​​obtained for the same index and the mean value of variance extracted for the index is above 0.5 and is acceptable. Therefore, divergent validity of indicators is also acceptable. In the present study, the coefficient of determination (R2) has been used to evaluate the structural model. The coefficient of determination for the indicators of consensus, efficiency, participation, justice, equality and transparency has been obtained with 0.577, 0.342, 0.538, 0.707, 0.677. This means that 0.577 percent of the changes in consensus and 0.342 percent of the changes in efficiency and 0.5388 of participation and 0.707 of justice and equality and finally 0.677 of transparency by other components of the model Structurally defined. This index is not calculated for exogenous components (in this study, the index of accountability and legality). The study of path coefficients shows that among the obtained coefficients, the effect of efficiency and effectiveness on governance with the coefficient of 0.839 has the highest score and indicates that it has the highest impact on the formation of governance. The orbital law index with a coefficient of 0.791 is in second place in terms of influencing the formation of governance. Participation with a coefficient of 0.770 of the third degree has the effect on the formation of governance and consensus index with 0.728, accountability index with 0.696, accountability index with 0.678, transparency index with 0.637 And the index of justice and equality with 0.604 have an effect on the occupation of governance, respectively. Finally, good governance with a coefficient of 0.745 will affect the performance of city managers.
 
Conclusion
The performance of urban management and its application in the level of management satisfaction can be evaluated by measuring the indicators of good urban governance such as participation, transparency, responsibility, accountability, efficiency and effectiveness, rule of law, justice and equality, consensus. Achieving these principles can be used as a communication mechanism between citizens and managers and the organization's appropriate response to citizens and clients and ultimately satisfaction with the performance of city managers. Therefore, it can be said that one of the important components in improving the performance of urban management is to achieve citizen satisfaction.
The results of the study of path coefficients show that among the obtained coefficients, the effect of efficiency and effectiveness on governance with the coefficient of 0.839 has the highest score and indicates that it has the highest impact on the formation of governance.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Urban management
  • Good Governance
  • Citizen Satisfaction
  • Ahvaz Municipality
  1. ابدالی، افشار؛ ذبیحی، حسین و ماجدی، حمید. (1398). تبیین چارچوب مفهومی حکمروایی خوب شهری مبتنی بر مدیریت یکپارچه شهری (نمونه موردی: کلان‌شهر تهران). نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، دوره 12، شماره 1، صص. 309-293.
  2. احسانی فرد، علی‌اصغر و احسانی فرد، مهدی. (1392). ارزیابی مدل راهبردی سنجش، مدیریت و ارزیابی عملکرد مؤثر شهرداری‌ها با تلفیق دو مدل BSC و EFQM موردپژوهشی مناطق 3 و 18 شهرداری تهران. مدیریت شهری، دوره 11، شماره 31، صص. 21-7.
  3. اسکندری ثانی، محمد؛ ملازاده، مهدی و پورداداش، امیر. (1396). ارزیابی میزان مشارکت شهروندان در مدیریت شهری بر اساس الگوی حکمروایی شایسته شهری مورد شناسی: منطقه آزاد ارس (شهر جلفا). برنامه‌ریزی منطقه‌ای، دوره 7، شماره 27، صص. 168-159.
  4. افتخاری، عبدالرضا؛ عظیمی آملی، جلال؛ پورطاهری، مهدی و احمدی پور، زهرا. (1391). الگوی مناسب حکمروایی خوب روستایی در ایران. فصلنامه ژئوپلیتیک، دوره 8، شماره 26، صص. 28-1.
  5. اکرامی، محمود؛ صفری، ثنا؛ قلمکاری، مهان و زرگر، امین. (1393). توسعه مؤلفه‌های کارآفرینی کارکنان شهرداری (مطالعه موردی: شهرداری منطقه 7 تهران). اقتصاد و مدیریت شهری، دوره 2، شماره 6، صص. 71-55.
  6. الوانی، سید مهدی. (1388). کارآفرینی، هم‌افزایی فرد، فرهنگ و جامعه. نشریه گزیده مدیریت، سال 10، شماره 92، صص. 37-31.
  7. آدینه وند، علی‌اصغر و علیان، مهدی. (1395). حکمرانی خوب شهری در ایران: اولویت‌بندی مؤلفه‌ها و معرفه‌ها. راهبرد، دوره 25، شماره 81، صص. 338-305.
  8. بابایی، ایرج؛ عباس پور، عباس؛ اسدزاده، حسن؛ دلاور، علی و عبداللهی، حسین. (1397). تعیین سهم عوامل سازمانی در افزایش شایستگی کارکنان شهرداری کرج. فصل‌نامه مدیریت عمومی، دوره 11، شماره 40، صص. 186-163.
  9. توکلی نیا، جمیله؛ اسکندر پور، مجید و برغمدی، مجتبی. (1391). درآمدی بر حکمروایی خوب شهری: ضرورت‌ها، الزامات و چالش‌های فراروی تحقق آن در ایران. نگرش‌های نو در جغرافیای انسانی، دوره 5، شماره 1، صص. 152-135.
  10. توکلی، هانیه و مؤمنی، مهدی. (1395). بررسی میزان تحقق‌پذیری شاخص‌های حکمروایی خوب شهری با تأکید بر کیفیت زندگی شهری (مطالعه موردی مناطق 1 و 7 و 22 شهر تهران). مطالعات مدیریت شهری، دوره 8، شماره 26، صص. 18-1.
  11. حاجی­نژاد، علی؛ پایدار، ابوذر و ارشد، حامد. (1395). تحلیل جایگاه و تدین برنامه استراتژیک حکمروایی خوب مطالعه موردی: شهر زاهدان. جغرافیا و توسعه، دوره 14، شماره 42، صص. 82-63.
  12. حکمت نیا، حسن؛ موسوی، میرنجف؛ افشانی، علیرضا و ملکی، محمد. (1396). بررسی و تحلیل حکمروایی خوب شهری در ایران: موردمطالعه: شهر ایلام. آمایش جغرافیایی فضا، دوره 7، شماره 24، صص. 152-143.
  13. خادم الحسینی، احمد و بهرامی، انوشیروان. (1398). ارزیابی عملکرد مدیریت شهری در پایداری شهری مطالعه موردی: شهر ایذه. فصلنامه جغرافیا و مطالعات محیطی، دوره 8، شماره 30، صص. 48-33.
  14. دربان آستانه، علیرضا. (1394). چالش‌های استقرار مدیریت روستایی، در روستاهای کوچک و پراکنده کشور. فصلنامه پژوهش‌های روستایی، دوره 6، شماره 1، صص. 232- 209.
  15. دویران، اسماعیل؛ کاظمیان، غلامرضا؛ ابوالفضل، مشکینی؛ عبدالرضا، افتخاری و بیژن، کلهرنیا. (1391). مدیریت یکپارچه در ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی شهرهای میانی ایران. فصلنامه مدیریت شهری، دوره 10، شماره 30، صص: 68-53.
  16. رحمانی فضلی، عبدالرضا؛ مظفر، صادقی و جهانبخش، علیپوریان. (1394). بنیان‌های نظری حکمروایی خوب در فرآیند مدیریت روستایی نوین. فصلنامه مدیریت شهری، دوره 14، شماره 38، صص. 53-43.
  17. زالی، نادر؛ مهدی، علی؛ طورانی، علی و مهدیان بهنمیری، معصومه. (1392). تحلیلی بر عملکرد مدیریت شهری شهر مهاباد از منظر مشارکت و رضایتمندی شهروندی. پژوهش‌های بوم‌شناسی، دوره 4، شماره 2، صص. 44-27.
  18. زیاری، کرامت اله؛ یدالله نیا، هاجر و یدالله نیا، حسین. (1399). تحلیل عملکرد مدیریت شهری با تأکید بر شاخص‌های حکمروایی خوب از منظر شهروندان موردمطالعه: شهر ساری. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، دوره 11، شماره 40، صص. 16-1.
  19. شریف زادگان، محمدحسین و هانیه، شمس کوشکی. (1392). برنامه‌ریزی فضایی راهبردی برای حکمروایی یکپارچه منطقه‌ای. فصلنامه مدیریت شهری، دوره 13، شماره 34، صص. 296-273.
  20. شکوهی، محمد اجزاء و مؤمنی، میترا. (1392). بررسی میزان آگاهی شهروندان از خدمات‌رسانی شهرداری و تأثیر آن بر مشارکت در محله هاشمیه شهر مشهد، اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار، تهران.
  21. صرافی، مظفر و نجاتی، ناصر. (1393). رویکرد منطقه‌گرایی در راستای ارتقای نظام مدیریت توسعه فضایی ایران. پژوهش‌های جغرافیای انسانی، دوره 46، شماره 4، صص. 857-874..
  22. عظیمی آملی، جلال و رکن‌الدین افتخاری، عبدالرضا. (1393). حکمروایی روستایی (مدیریت توسعه پایدار)، چاپ اول، تهران: انتشارات سمت.
  23. فیروزی، محمدعلی؛ روستایی، شهریور؛ کاملی فر، محمدجواد و ملکی، سعید. (1399). شناخت و ارزیابی تأثیر مؤلفه‌های حکمروایی شهری از منظر رویکرد مدیریت دانش مطالعه‌ای در کلان‌شهر تبریز. مجله آمایش جغرافیایی فضا، دوره 10، شماره 37، صص. 90-73.
  24. فیروز نیا، قدیر و قرنی آرانی، بهروز. (1394). به‌کارگیری تحلیل بازیگران در فرآیند ساماندهی نظام مدیریت و برنامه‌ریزی توسعه روستایی. فصلنامه پژوهش‌های روستایی، دوره 6، شماره 4، صص. 915-895.
  25. محمدی، جمال و کمالی باغراهی. (1395). تحلیل شاخص‌های حکمروایی خوب شهری در راستای استراتژی توسعه شهری مورد شناسی: محدوده بافت فرسوده شهر کرمان. جغرافیا و آمایش شهری و منطقه‌ای، دوره 6، شماره 20، صص. 170-153.
  26. مشکینی، ابوالفضل و مؤذن، سهراب. (1393). تحلیل حکمروایی مطلوب شهری در پایداری شهرها مطالعه موردی: شهر عجب‌شیر. فصلنامه آمایش محیط، دوره 8، شماره 29، صص. 132-99.
  27. موحد، علی؛ کمانرودی، موسی؛ ساسان پور، فرزانه و قاسمی کفرودی، سجاد. (1393). بررسی حکمروایی خوب شهری در محله‌های شهری (موردمطالعه منطقه 19 شهرداری تهران). مطالعات ساختار و کارکرد شهری، دوره 2، شماره 7، صص. 176-147.
  28. موسوی، سید عارف و دربان آستانه، محمدرضا. (1392). مدیریت نوین روستایی؛ در جستجوی راهکاری مناسب برای توسعه دهیاری‌ها. چاپ اول، تهران: نشر قلمستان هنر.
  29. نوروزی، اصغر و ابراهیمی، الهه. (1397). تحقق‌پذیری شاخص‌های حکمروایی خوب در نواحی روستایی شهرستان لنجان. نشریه علمی- پژوهشی برنامه‌ریزی توسعه کالبدی، دوره 3، شماره 2، صص. 109-93.
  30. یغفوری، حسین و رفیعیان، سجاد. (1394). بررسی عملکرد مدیریت شهری ر رابطه با مشارکت شهروندان در امور شهری (مورد شهر فسا). مطالعات و پژوهش‌های شهری و منطقه‌ای، دوره 7، شماره 27، صص. 100-81.
  31. یغفوری، حسین؛ اسکندری ثانی، محمد و ارشد، حامد. (1395). تحلیل جایگاه حکمروایی شایسته شهری و برنامه‌ریزی راهبردی آن (مطالعه موردی: شهر بیرجند). پژوهش‌های جغرافیای برنامه‌ریزی شهری، دوره 4، شماره 3، صص. 429-411.
  32. Abdali, A., Zabihi, H., & Majedi, H. (2019). Explaining the conceptual framework of good urban governance based on integrated urban management (Case study: Tehran metropolis). Quarterly of New Attitudes in Human Geography, Vol. 12, No. 1, pp. 293- 309. [In Persian].
  33. Adinehvand, A. A., & Alian, M. (2016). Good Urban Governance in Iran: Prioritization of Components and References. The scientific Journal of Strategy, Vol.25, No. 81, pp. 338-305. [In Persian].
  34. Ahmadi, sh. & tavakoli, M. (2016). Assessment and Measurement of The Sustainability Condition of the Neighborhoods in The Sardasht City. Geography and Territorial Spatial Arrangement, Vol. 6, No. 20, pp. 153-170. [In Persian].
  35. Azimi Amoli, J., & Rokanuddin Eftekhari, A. (2014). Rural Governance (Sustainable Development Management), First Edition, Tehran: Samat Publications. [In Persian].
  36. Babaee, I., Abbaspour, A., Asadzadeh, H., Delavar, A., & Abdollahi, H. (2018). Determining the contribution of organizational factors increasing the competence of Karaj municipality staff. Public Management Researches, Vol. 11, No. 40, p. 163-186. [In Persian].
  37. Darban astane, A.R. (2015). Challenges of establishment of rural municipality in Iranian small and scattered village. Journal of Rural Research, Vol. 6, No.1, pp. 209-232. [In Persian].
  38. Ehsani Fard, A.A., & Ehsani Fard, M. (2013). Evaluation of the strategic model for measuring, managing and evaluating the effective performance of municipalities by combining the two models of BSC and EFQM studied in areas 3 and 18 of Tehran Municipality. Urban Management, Vol. 11, No. 31, p. 7-21. [In Persian].
  39. Ekrami, , Safari, S., & Ghalamkari, M. (2014). Developing the Entrepreneurship Factors among Municipality Staff (The case of the municipality of the district 7 of Tehran). Journal of Urban Economics and Management Iran Urban Economics Scientific Association,  Vol. 2, No. 6, p. 55-71. [In Persian].
  40. Eskandari Sani, M., Molazad, M., & Poordadash, A. (2017). The Evaluation of Citizen Participation in Urban Management According to the Model of Urban Good Governance (Case Study: Aras Free Zone Jolfa City). Journal of Regional Planning, Vol. 7, No. 27, p. 159-168. [In Persian].
  41. Firoozi, M. A., Roostaei, Sh., kameli far, M.J., & Maleki, S. (2020). Urban governance components impact’s recognition and evaluation in terms of knowledge management approach: A study in Tabriz Metropolis. Geographical Planning of Space Quarterly journal, Vol. 10, No. 37, pp. 73-90. [In Persian].
  42. Firooznia, G. & Garani Arani, B. (2016). Using Stakeholder Analysis in the Process of Management and Planning System of Rural Development. Journal of Rural Research, Vol. 6, No. 4, pp. 895-915. [In Persian].
  43. Hajinejad, A., Paidar, A. & Arshad, H. (2016). An Analysis on the Position of Urban Good Governance and Strategic Planning Case study: Zahedan City. Geography and development, Vol. 14, No. 42, pp. 63-82. [In Persian].
  44. Hekmatnia, H. (2017). Analysis of urban good governance in Iran (Case study : Ilam city). Geographical Planning Space Quarterly Journal, Vol. 7, No. 24, pp. 143-152. [In Persian].
  45. Hendriks, F. (2014). Understanding Good Urban Governance: Essentials, Shifts, and Values. Urban Affairs Review, Vol. 50, No. 4, pp. 553- 576.
  46. Ismail, D., Kazemian, Gh., Meshkini, A. & Eftekhari A. R., & Kalhernia, B. (2012). Integrated management in organizing informal settlements in the middle cities of Iran. Urban Management Quarterly, Vol. 10, No. 30, pp: 68-53. [In Persian].
  47. Jacka, T. (2016). Women's activism, overseas funded participatory development, and governance: A case study from China. Women's Studies International Forum, Vol.33, No.2, pp: 99-112
  48. Jimmy, C. (2016). Rural and Urban Development: Sustainable Rural-Urban Linkages.
  49. Khademalhosein, A., & Bahrami, A. (2019). Evaluate the performance of urban management in urban sustainability (Case Study: Izeh City). Journal of Geography and Environmental Studies, Vol. 8, No. 30, pp. 33-48. [In Persian].
  50. Martı´-Costa, M., & Toma`s, M. (2017). Urban governance in Spain: From democratic transition to austerity policies. Urban Studies, Vol 54, No 9, PP.2107–2122.
  51. Meshkini, A., & Moazzen, S. (2015). Good Urban Governance Analysis in Cities Sustainability Case Study: Ajabshir City. Journal of Environmental Based Territorial Planning, Vol. 8, No. 29, pp. 99-132. [In Persian].
  52. Mousavi, S. A., & Darban Astana, M. R. (2013). New rural management; In search of a suitable solution for the development of rural areas. First Edition, Tehran: Qalamestan Honar Publishing. [In Persian].
  53. Movahed, A., Kamnroudi, M., Sasanpour, F., & Ghasemi Kafaroudy, S. (2014). Investigating Good Urban Governance in Urban Neighborhoods (Case Study of District 19 of Tehran Municipality). Journal of URBAN Structure and Function Studies, Vol. 2, No. 7, pp. 147-176. [In Persian].
  54. Nowruzi, A., & Ebrahimi, G. (2016). Feasibility of good governance indicators in rural areas of Lenjan city. Journal of Physical Development Planning, Vol.3, No. 2, pp. 109-93. [In Persian].
  55. Rahmani Fazli, A. R., Sadeghi, M., & Alipourian, J. (2015). Theoretical foundations of good governance in the modern rural management process. Urban Management Quarterly, Vol. 14, No. 38, pp. 53-43. [In Persian].
  56. Roknaldin Eftekhari, A., Azimi Amoli, J., Pourtaheri, M., & Ahmadypour, Z. (2012). Presentation of an Appropriate Rural Good Governance Model in Iran Case study: Rural Areas of Mazandaran Provience in Iran. International Quarterly of Geopolitics, Vol. 8, No. 26, pp. 1-28. [In Persian].
  57. Sarafi, M., & Nejati allaf, N., (2015). New Regionalism Approach for Improving the System of Spatial Development Management in Iran. Human Geography Research Quarterly, Vol. 46, No. 4, pp. 857-874. [In Persian].
  58. Sharifzadegan, M. H., & Shams Koushki, H. (2013). Strategic spatial planning for integrated regional governance. Urban Management Quarterly, Vol. 13, No. 34, pp. 296-273. [In Persian].
  59. Shokohi, M. A., & Mo'meni, M. (2013). Survey of citizens' awareness of municipal services and its impact on participation in Hashemieh neighborhood of Mashhad, the first national conference on geography, urban planning and sustainable development, Tehran. [In Persian].
  60. Tavakoli Nia, J., Iskanderpour, M., & Barghomdi, M. (2012). An Introduction to Good Urban Governance: Necessities, Requirements and Challenges in Iran. Quarterly of New Attitudes in Human Geography, Vol.e 5, No. 1, pp. 135-152 . [In Persian].
  61. Tavakoli, H., & Moemeni, M. (2016). Investigating the Attainability of Good Urban Governance Indexes by Emphasizing on Urban Life Quality (Case Study Districts 1, 7 and 22 of Tehran City. Urban Management Studies, Vol. 8, No. 26, pp. 1-18. [In Persian].
  62. UN-Habitat. (2018). Governance. (unhabitat.org/governance).
  63. Woreda, H. (2017). Decentralized Good Governance in Rural Land Administration: The Case. IJEDR, Vol. 5, No. 2, pp: 131-142.
  64. Ya Peng Gharavi, B. M. (2012). A Look at the Concept of Urban Governance: Its Goals, Models and Indicators. Political-Economic, No. 289, pp. 205-198.
  65. Yaghfoori, H., Eskandari Sani, M., & Arshad, H. (2017). Analysis of the role of good urban governance and strategic planning (Case study: Birjand City). Geographical Urban Planning Research, Vol.4, No. 3, pp. 411-429. [In Persian].
  66. Yaghfori, H., & Rafieian, S. (2016). A Study of the Function of Urban Management Regarding the Participation of Citizens in Urban Affairs: The Case of Fasa. Urban Regional Studies and Research, Vol.7, No. 27, pp. 81-100. [In Persian].
  67. Zali, N., Mehdi, A., Turani, A., & Mahdian Bahnemiri, M. (2013). Analysis of the performance of urban management of the city of Mahabad in terms of Participation and citizen satisfaction. Biannual journal of Urban Ecology Researches, Vol. 4, No. 8, pp. 27-44. [In Persian].
  68. ziari, k., & Yadollahnia, H., & yadollahnia, hossein. (2020). Urban Management Performance Analysis with Emphasis on Good Governance Indicators from the Citizen's Perspective (Case Study: Sari City). Research and urban Planning, Vol. 11, No. 40, pp. 1-16. [In Persian].