ابراهیمی بوزانی، مهدی و زمانی جوهرستانی، اعظم. (1400). تحلیلی بر وضعیت تحققپذیری برنامهریزی کاربری اراضی طرح جامع شهر ملایر. فصلنامه پژوهشهای بومشناسی شهری، 12(3)، 115-132. Doi: 10.30473/grup.2021.8659
آور، محمد؛ موغلی، مرضیه و عفیفی، محمدابراهیم. (1401). تبیین نقش عوامل مؤثر بر عدم تحقق اهداف طرح توسعه شهری (مطالعه موردی: شهر لمزان).
جغرافیا و مطالعات محیطی، 11(42)، 24-39.
20.1001.1.20087845.1401.11.42.2.1 Dir:
پیریان کلات، امید؛ شکور، علی، راستی فرد، سمیه و تیموری، سمانه. (1402). تحلیل الگوی پراکندگی خدمات عمومی بر مبنای رویکرد عدالت فضایی مطالعه موردی: شهر جهرم. مجله آمایش جغرافیایی فضا،13(1)،113-134. Doi: 10.30488/gps.2022.347408.3553
خوشاب، علی؛ خاکپور، براتعلی و علائی، ریحانه. (1401). آسیبشناسی طرحهای توسعه شهری از فرآیند تهیه تا اجرا با تأکید بر طرح جامع و تفصیلی شهر مشهد. جغرافیا و توسعه فضای شهری، 9(3), 195-216. Doi: 10.22067/jgusd.2022.44455.0
رضاپور گتاپی، کورش؛ عزت پناه، بختیار و بیگ بابایی، بشیر. (1402). ارزیابی میزان تحققپذیری شاخصهای شهر هوشمند در تناسب بافت معاصر شهرهای ایران مطالعه موردی: شهر بابل. مجله آمایش جغرافیایی فضا،13(2)،71-90. Doi: 10.30488/gps.2023.375355.3602
زیاری، کرامت الله (1388). برنامهریزی شهرهای جدید. چاپ دهم. تهران: انتشارات سمت.
سالاری پور، علیاکبر؛ علیزاده جورکویه، فرنگیس و طالب ولی اله، نرگس. (1401). تحلیل عوامل عدم تحققپذیری طرحهای جامع در شهرهای کوچک (مطالعه موردی: شهرهای سنگر، خشکبیجار و شفت). باغ نظر، 19(110)،5-20. Doi: 10.22034/bagh.2022.277088.4831
سرخیلی، الناز؛ سالاری، محمد و صفوی سهی، مریم. (1397). تحلیلی بر نقش تخلفات ساختمانی در ناکامی طرحهای توسعه شهری کلانشهر تهران. باغ نظر،14(51)،5-20.
صفایی پور، مسعود و سعیدی، جعفر. (1394). بررسی عوامل مؤثر در ناکارآمدی طرحهای توسعه شهری ایران. مطالعات مدیریت شهری، 7(22)، 11-30.
عسکری، علی؛ رازانی، اسد و درخشانی، پدرام. (1381). برنامهریزی کاربری اراضی شهری: سیستمها و مدلها. همدان: انتشارات نور علم.
عمران و پژوهش. (1392). مطالعات طرح تجدیدنظر طرح تفصیلی شهر مریوان.
مجتهد زاده، غلامحسین. (1383). اصول و روشهای برنامهریزی شهری. چاپ پنجم. تهران: انتشارات پیام نور.
محمد نژاد، علی؛ لشگری، علیاصغر و سلیمانی، منصور. (1391). ارزیابی تحققپذیری کاربری زمین در طرحهای توسعه شهری (مطالعه مورد: طرح تفصیلی منطقه 22 تهران). پژوهشهای دانش زمین، 3(4)، 94-110. Doi: https://dorl.net/dor/20.1001.1.20088299.1391.3.4.7.6
مرکز آمار ایران. (1395). سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران.
مشهدی زاده دهاقانی، ناصر. (1389). تحلیلی از ویژگیهای برنامهریزی شهری در ایران. چاپ نهم. تهران: انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران.
معظمی گودرزی؛ حدیثه و توکلان، علی. (1402). سیاستگذاری کارآمدی طرحهای تفصیلی با تأکید بر زیست پذیری (نمونه موردی: منطقه یک کلانشهر تهران). سیاستگذاری شهری و منطقهای، 2(7)،53-34.
مهدی زاده، جواد (1385). برنامهریزی راهبردی توسعه شهری. چاپ چهارم. تهران: انتشارات آرمانشهر.
References
Baptiste, L. J. (2010). Process use across evaluation approaches: An application of Q methodology in program evaluation. Kent State University. http://rave.ohiolink.edu/etdc/view?acc_num=kent1271093193
Belsky, E. S., DuBroff, N., McCue, D., Harris, C., McCartney, S., & Molinsky, J. (2013). Advancing inclusive and sustainable urban development: Correcting planning failures and connecting communities to capital. Joint Center for Housing Studies of Harvard University: Cambridge, MA, USA.1-113.
Bezerra, B. S., dos Santos, A. L. L., & Delmonico, D. V. (2020). Unfolding barriers for urban mobility plan in small and medium municipalities–A case study in Brazil. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 132, 808-822. https://doi.org/10.1016/j.tra.2019.12.006
County, N. C. (2014). The project on integrated urban development master plan for the City of Nairobi in the Republic of Kenya. Nairobi City County Nairobi: Nairobi City County, 1-120.
croese, S., Robinson, J., Amedzro, K. K., Harrison, P., Kombe, W., Mwathunga, E., & Owusu, G. (2023). Persistent, pragmatic and prolific: Urban master planning in Accra, Dar es Salaam and Lilongwe. Land Use Policy, 133, 106832. https://doi.org/10.1016/j.landusepol.2023.106832
Damio, S. M. (2016). Q methodology: An overview and steps to implementation. Asian Journal of University Education, 12(1), 105.
Falanga, R. (2019). Measuring citizen participation in urban regeneration: A reflection on the construction of the participation index for the Bip/Zip programme in Lisbon. Urban Development Issues, 62, 47-60. DOI: 10.2478/udi-2019-0009
Gao, M., Chen, B., Xu, Y., & Li, D. (2023). Heterogeneous impacts of global land urbanization on land-use structure from economic and technological perspectives. Ecological Indicators, 147, 1-17. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2023.109955
Gavsker, K. K. (2023). Urban growth, changing relationship between biophysical factors and surface thermal characteristics: A geospatial analysis of Agra city, India. Sustainable Cities and Society, 94, 104542. https://doi.org/10.1016/j.scs.2023.104542
Haghani, M., Sabri, S., De Gruyter, C., Ardeshiri, A., Shahhoseini, Z., Sanchez, T. W., & Acuto, M. (2023). The landscape and evolution of urban planning science. Cities, 136, 104261, 1-24. https://doi.org/10.1016/j.cities.2023.104261
Herrington, N., & Coogan, J. (2011). Q methodology: an overview. Research in Teacher Education, 1(2), 24-28. https://doi.org/10.15123/uel.8604v
Kitur, R. C. (2019). Barriers to implementing urban plans in Kenya. Walden University,1-195. https://scholarworks.waldenu.edu/dissertations/7233
Peter, L. L., & Yang, Y. (2019). Urban planning historical review of master plans and the way towards a sustainable city: Dar es Salaam, Tanzania
. Frontiers of Architectural Research, 8(3), 359-377.
https://doi.org/10.1016/j.foar.2019.01.008
Wang, Z., Llin, L., zhang, B., xu, H., xue, j., fu, Y., Zeng, Y., & Li, F. (2023). Sustainable urban development based on an adaptive cycle model: A coupled social and ecological land use development model. Ecological Indicators, 154. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2023.110666
Yin, C., Xiao, J., & Qian, X. (2023). Understanding urban planning failure in China: Identifying practitioners' perspectives using Q methodology. Cities, 134, 104193. https://doi.org/10.1016/j.cities.2023.104193
Askari, Ali, Razani, Asad, Derakhshani, Pedram (2012) Urban land use planning: systems and models. Hamadan: Noor Alam Publications. [In Persian]
Avar, M., Mogholi, M., & Afifi, M. (2022). Explain the Role of Effective Factors on the Failure to Achieve the Goals of the Urban Development Plan (Case Study: Lemzan City). Geography and Environmental Studies, 11(42), 24-39. [In Persian]
Ebrahimi Boozani, M., & Zamani, A. (2021). An Analysis of the Feasibility of Land use Planning in the Malayer Master Plan. Journal of Urban Ecology Researches, 12(24), 115-132. Doi: 10.30473/grup.2021.8659. [In Persian]
khoshab, A., Khakpour, B., & Alaee, R. (2022). Pathology of Urban Development Plans from Preparation to Implementation with an Emphasis on the Comprehensive and Detailed Plan of Mashhad City. Geography and Urban Space Development, 9(3), 195-216. Doi: 10.22067/jgusd.2022.44455.0[In Persian]
Markaz Amar Iran, (2015). General population and housing census of Iran. [In Persian]
Mashhadizadeh Dehaqani, N. (2009). An analysis of urban planning features in Iran. Ninth edition. Tehran: Publications of Iran University of Science and Technology. [In Persian]
Mehdizadeh, J. (2015). Strategic planning of urban development. Fourth edition. Tehran: Armanshahr Publications. [In Persian]
Moazzami Goudarzi, H., & Tavakolan, A. (2023).Policy-making bout the efficiency of detailed plans with an emphasis on livability Case Study: District 1 of Tehran). Journal of Urban and Regional Policy, (7), 34-53. [In Persian]
Mohammadnezhad., A., & Sileimani, M. (2012). Assessment of land use implementation in city development plans (case study: detail plan of district 22, Tehran). Researches in Earth Sciences, 3(4), 94-110. Doi: https://dorl.net/dor/20.1001.1.20088299.1391.3.4.7.6[In Persian]
Omran & Pajohesh. (2012). Studies on the revision of the detailed plan of Marivan city. [In Persian].
Piryan Kalat, O., Shakoor, A., Rasti fard, S., & Teymoori, S. (2023). Analysis of Public Service Dispersion Pattern Based on Spatial Justice Approach the Case Study of Jahrom City. Geographical Planning of Space, 13(1), 113-134. Doi: 10.30488/gps.2022.347408.3553 [In Persian]
Rezapourgatabi, K., ezatpanah, B., & Beyghbabaei, B. (2023). Assessing the Feasibility of Smart City Indicators in the Contemporary Context of Iranian Cities the Case study of Babol City. Geographical Planning of Space, 13(2), 71-90. Doi: 10.30488/gps.2023.375355.3602[In Persian]
Safaee pour, M., & Saeedi, J. (2015).Investigation of effective factors in the inefficiency of urban development plans in Iran.Urban Management Studies, (22),12-30. [In Persian]
Salaripour, A., Alizadeh jorkouyeh, F., & Taleb vali alah, N. (2022). Analysis of Non-Feasibility Factors of Master Plans for Small Cities (Case Study: Sangar Khoshkebijar City-Shaft City in Guilan Province). The Monthly Scientific Journal of Bagh-e Nazar, 19(110), 5-20. Doi: 10.22034/bagh.2022.277088.4831[In Persian]
Sarkheili, E., Salari, M., & Safavi Sohi, M. (2018). Analyzing the Role of Constructional Violations in the Failure of Urban Development Plans of the Tehran Metropolis. Journal of Bagh-e Nazar, 14(51), 5-20. [In Persian]
Ziari, K (2010). Planning new cities. Tehran: samt Publications. [In Persian]
